Nie musicie być tacy jak inni

Nie musicie być tacy jak inni (o indywidualnej drodze do zbawienia)

 

Nie mam żadnych wątpliwości co do tego, że choć stworzeni jesteśmy przez jedynego Pana Boga, na Jego obraz i podobieństwo,  to jednak między sobą jesteśmy bardzo różni. Różni, bo choć każdego Bóg wyposażył w talenty i dary na tę podróż zwaną życiem, to każdego w inny zestaw. Myślałeś kiedyś o tym, dlaczego jesteś inny? Albo… Czy myślałeś o swojej inności jako o sposobie na zbawienie uszyte tylko i wyłącznie na Twoją miarę?

Spójrz, w ile różnych ludzkich historii ubrane jest Pismo Święte! Znalazło się tam miejsce dla jedynego sprawiedliwego Noego i jego rodziny, który ufając Bogu, dniami i nocami budował arkę, nie mając pewności, czy potop faktycznie się ziści. Znalazło się też miejsce dla lękliwego Jonasza, który jak tylko mógł, uciekał przez Bożym planem, obrażał się na Boga i zdawał się być nawet wobec Niego bezczelny. Znalazło się miejsce dla Szawła, który – z wielką zaciekłością prześladował chrześcijan – i który po nawróceniu pod Damaszkiem i przyjęciu chrztu świętego, już jako Paweł –z tą samą wielką zaciekłością i zawziętością głosił Chrystusa. Jest tam miejsce na Piotra, który choć trzy razy wyparł się Jezusa, dzierży teraz klucze do Jego Królestwa. Jest tam też miejsce i dla Jana, który miał przekonanie o specjalnej misji apostolskiej, oburzając się, że ci, którzy nie chodzili z nimi, w imię Jezusa wyrzucali z ludzi złe duchy. Tego samego Jana jako jedynego z apostołów spotykamy pod krzyżem Jezusa. Są też kobiety. Marta, przyjaciółka Jezusa, pani domu, która troszczyła się i niepokoiła o wiele. I Maria, która namaściła stopy Jezusa funtem olejku nardowego i włosami swymi je otarła. Tak, to ta, co wybrała lepszą cząstkę.

Noe, Jonasz, Paweł, Piotr, Jan, Marta, Maria. W oczach ludzkich zupełnie inni, często niedoskonali, może głupi, w oczach Boga – jedyni i wyjątkowi. A to raptem tylko kilka postaci! Pismo Święte jest pełne niezwykłych historii zwykłych ludzi: rybaków, celników, faryzeuszów, gospodyń domowych; ludzi różnych stanów, mentalności, charakterów, temperamentów, sposobów bycia.

W całej tej historii zbawienia jestem też ja, jesteś Ty. Różni zewnętrznie, różni w odbiorze i przeżywaniu świata. Flegmatycy i cholerycy. Sangwinicy i Melancholicy. Jednocześnie wszyscy tak w Bogu do siebie podobni. Mechanicy. Pielęgniarki. Prawnicy. Sprzedawcy. Księża. Mężowie. Żony. Stanu wolnego i konsekrowanego.

Tu, gdzie jesteś, to jaki jesteś, z całą historią Twojego życia – to Twoja indywidualna droga do zbawienia. Wcale nie musisz być św. Matką Teresą z Kalkuty ani św. Franciszkiem, aby być zbawioną, zbawionym. Wystarczy, że będziesz sobą, i że będziesz to swoje „ja” przeżywał w Bogu.

Marta Sieńska (uBogaOna.pl)

 

Trzy powody dla których nie warto odkładać spowiedzi na później

        Może planujesz pójść do spowiedzi już od dawna, może zamiast zebrać się w sobie, zrobić porządny rachunek sumienia, Ty wciąż robisz „rachunek zysków i strat”: czy to coś zmieni, a jeśli z wrażenia zapomnę grzechy, co będzie gdy ksiądz mnie skrzyczy, itd. W...

O znaczeniu „spowiadania się”: przyczyny mniejszej świadomości grzechu ( artykuł naukowy)

  […]moraliści wskazują na trzy przyczyny osłabienia świadomości grzechu. Chodzi o aspekty, które musimy uwzględnić, aby przywrócić poczucie grzechu nie tylko wcześniej, ale również w samym akcie przystępowania penitenta do spowiedzi. Aspekty, które ciągle podsycają...

O akcie „spowiadania się”: oczywistość posługi spowiadania (artykuł naukowy)

  Widać zatem, że cztery momenty, które składają się na sakrament, odwołują się do siebie nawzajem. Przyglądaliśmy się dotąd pogłębieniu antropologicznego charakteru confessio, które – ażeby mogło odbyć się po chrześcijańsku – zakłada w pewien sposób wszystkie inne...

Czym jest Grzech?

  Upadek, śmierć, utrata, stracona szansa, rezygnacja… Różne terminy nasuwają się nam na myśl, kiedy rozważamy to zagadnienie: czym jest grzech? Dobrze jest je przemyśleć, ponieważ w Ewangelii według św. Jana czytamy, że jednym z zadań Ducha Świętego jest przekonanie...

O kontekście „spowiadania się”: pokuta i asceza w życiu chrześcijańskim (artykuł naukowy)

  Najpierw zwracamy uwagę na kontekst spowiadania się, który wyraża nawiązanie do wypowiedzenia swojego grzechu i daje do zrozumienia, że jest ono właściwe, czyli że łączy się z życiem chrześcijańskim i jego dojrzewaniem. Tutaj spotykają się drogi ascezy i pokuty,...

Prawo do nieba

  W historii Kościoła katolickiego zapisało się wielu świętych kapłanów, którzy wyniesieni na ołtarze stali się przykładami wiary. Nie są nimi tylko dla księży, jako ich „branżowi koledzy”, ale także dla nas - świeckich. Wśród nich mamy również takich, którzy kładli...

Najnowsze artykuły

Jak często się spowiadać, aby spowiadać się dobrze?

  Częstotliwość przystępowania do spowiedzi wyznaczają nam na ogół dwie rzeczywistości: nakaz związany z przykazaniem kościelnym i obietnica, którą przekazała światu św. Małgorzata Maria Alacoque. Czy któraś z nich jest gwarancją dobrej spowiedzi? Drugie przykazanie...

czytaj dalej

Dlaczego cenię sobie spowiedź świętą?

  Spowiedź święta to chyba jeden z najmniej lubianych sakramentów. Rzadko można znaleźć osobę, która mówi o częstym i chętnym przystępowaniu do spowiedzi świętej. Ze mną jest tak samo, wiele wysiłku kosztuje mnie systematyczne korzystanie z tego sakramentu. Ale...

czytaj dalej

Świadectwo księdza: młodzież a spowiedź

  Kiedy miałem piętnaście lat, nie rozumiałem jeszcze, że spowiedź może być naprawdę uwalniająca. Od tamtego czasu wiele się jednak wydarzyło. Zostałem księdzem. Teraz z ogromną radością pokazuję młodym ludziom piękno Bożej miłości i Bożego miłosierdzia, którego mogą...

czytaj dalej

Od konfesjonału do ołtarza

  Eucharystia powinna być centrum życia każdego chrześcijanina. Wydaje się, że często jednak przechodzimy nad nią do porządku dziennego i tak naprawdę nie rozumiemy jej sensu i znaczenia dla naszego życia. Ja sama odkryłam cud Eucharystii mając ponad 25 lat. Wcześniej...

czytaj dalej

Patron dobrej spowiedzi – św. Gerard Majella

  Prawie każdy z nas ma swojego patrona. Święci i błogosławieni, którzy noszą takie imiona, jakie nadali nam nasi rodzice, czują się w obowiązku opiekować się nami i wstawiać się za nami u Boga. Zwłaszcza jeśli sami o nich pamiętamy i zwracamy się do nich w modlitwie....

czytaj dalej

Dlaczego mam znienawidzić zło?

  Bardzo dobre pytanie! Jeśli nie postaramy się na nie odpowiedzieć, to nasze spowiedzi będą tylko sztuką dla sztuki, comiesięcznym lub nawet rzadszym rytuałem, który – według nas – musi być odpukany, ale wcale nie powoduje jakiejkolwiek przemiany… Zło jest...

czytaj dalej

Artykuły

Wróć do strony z artykułami i wybierz co więcej chciałbyś przeczytać. Wielu ludziom te teksty pomogły we właściwym przeżywaniu spowiedzi.

Pin It on Pinterest