Odbieraj codziennie przemyślane, istotne relacje religijne od RNS. Zapisz się za darmo!
CHICLAYO, Peru (RNS) — Rosmery Salazar wstała o drugiej w nocy i była w kolejce już o trzeciej. Nie była sama. Setki ludzi stały, czekając na przejazd jednym z bezpłatnych autobusów z Chiclayo na Pampas de Pimentel, piaszczyste równiny, na których Papież Leon XIV celebrował Mszę w piątkowy poranek (13 listopada). „Wydaje się, że nie ma autobusów,” powiedziała, patrząc dalej w kolejkę. „Chyba będziemy musieli w końcu wziąć taksówkę.”
Papież Leon, ówczesny biskup Robert Prevost pełnił funkcję pasterza diecezji chiclayo, przez osiem lat, od 2015 do 2023, a wielu wiernych zna go osobiście. Chiclayo nazywa siebie „miastem Papieża Leona XIV”, wystawiając na głównym placu wielki szyld z złotymi literami. „Po prostu chcę go posłuchać, jak mówi,” powiedziała Salazar.
Pomimo tak wczesnej pory, drogi prowadzące do Pimentel były zakorkowane. Ludzie musieli przemaszerować ostatnie kilka kilometrów pieszo, podczas gdy sprzedawcy sprzedawali butelki wody i kanapki z kurczakiem. „Przyjechaliśmy z prowincji Loja w Ekwadorze,” powiedzieli Susana Castellita i Fabian Peña. Peña miał żółtą flagę Ekwadoru przewieszoną przez ramiona. „(Spędziliśmy) dwanaście godzin w autobusie.”
Droga, którą musieli przebyć odwiedzający, była trudna. W pewnym momencie ludzie musieli poślizgnąć się i zjechać po skalistej pochyłości, przejść przez lepkie błoto, a potem ponownie wejść na kamienistą ścieżkę. Gloria Vidangos de Cruz, 91 lat, przyjechała w dużym wózku inwalidzkim. Aby wrócić na szutrową drogę, dwie osoby z rodziny i dwoje nieznajomych nosili jej wózek po obu stronach. Leo to była druga wizyta Papieża u Vidangos. W latach 80. widziała także Papieża Jana Pawła II w Limie.
Gdy na horyzoncie pojawiło się słońce — rozświetlając strumienie pielgrzymów zmierzających na równinę — Walter Curo Santoval zwijał swój zniszczony namiot. „Spałem tu z moim synem,” powiedział 72-letni mężczyzna, „abyśmy byli jednymi z pierwszych, którzy dotrą na miejsce.” Jego syn spał spokojnie, dodał Curo Santoval.
Pampasy Pimentelu zostały przekształcone na czas wizyty papieża, zyskując atmosferę jak z festynu. Ogromna scena centralna była ozdobiona słomą i „caballitos de totora,” tradycyjnymi wodnymi tratwami z trzciny, których rybacy w Pimentelu nadal używają. Wokół równiny ustawiono duże ekrany na rusztowaniach, aby transmitować wydarzenia na scenie. Bariery ochronne dzieliły pustynię na kwadraty, a wielu wolontariuszy w jaskrawych żółtych koszulkach „przyjaciele Leo” starało się kierować ludzi we właściwym kierunku.
Ximena Vega Montenegro, 11 lat, siedziała po turecku w szarych dresach za jedną z barier. Jej starszy brat spał jeszcze pod polarową kołdrą obok niej. Vega i jej rodzina przybyli o godzinie 22:00 w czwartek wieczorem, a dla niej to pierwszy raz, gdy nocuje na polu. „Mam nadzieję, że papież pobłogosławi mój różaniec, a następnie odda go mi,” powiedziała po hiszpańsku.
W pobliżu mały chłopiec obudził się na połowicznie nadmuchanym materacu powietrznym. Ma dopiero pięć lat, lecz również spędził noc na pustyni. Rodzina pięciu osób, ubrana w identyczne koszulki i czapki Leo, pochodzi z pobliskiego miasta Eten i chodzi do kościoła w każdą niedzielę. To była ciężka noc na równinach, ale „ważne jest to, że jesteśmy tutaj” — powiedziała matka Milagros Pistil po hiszpańsku.
Na całej równinie ludzie czekali, stojąc i klaszcząc, siedząc na plastikowych stołkach lub próbując jeszcze trochę pospać na kartonowych pudłach. Niektórzy śpiewali, inni robili falę, a niektórzy krzycieli się na siebie, gdy ktoś próbował wcisnąć się na przód. „To nie koncert!” — krzyknął pewien mężczyzna do starszej kobiety i dwóch nastolatków.
Następnie duży ekran pokazał lądujący samolot Leo w Chiclayo. Ogromny wiwat wybuchł z tłumu. „El papa es Chiclayano,” skandowali, „Papież pochodzi z Chiclayo.” Chór zaczął śpiewać, a wielu uczestników dołączyło. Według szacunków Watykanu, 1 milion ludzi ustawiło się na trasie konwoju Leo od lotniska do Pampas de Pimentel i około 500 000 uczestniczyło w gorącej Mszy na pustyni, przy temperaturach zbliżających się do 90 stopni.
Po kilku utworach powitalnych chóru, Leo, ubrany w jasne złoto, pozdrowił zgromadzonych. „Drodzy bracia i siostry,” powiedział po hiszpańsku. „Jaką radością jest powrócić do Chiclayo!”
Podczas Mszy, która trwała ponad godzinę i pół, Leo mówił o „pilnym i nieuniknionym obowiązku każdego ochrzczonego: głoszeniu Ewangelii.” Ewangelizacja, jak powiedział Leo, „nie polega na narzucaniu doktryn ani poleganiu na skutecznych strategiach, lecz na dawaniu świadectwa prawdziwego spotkania z Chrystusem.” Zasugerował modlitwę w domu, ponieważ „chrześcijańskie rodziny stanowią misyjne jądro.” Leo dodał również, że ewangelizacja dzisiaj „musi zmierzyć się ze zmieniającymi się warunkami i dynamiką przekazywania wiary.”
Przy każdej wzmiance o Chiclayo tłumy wiwatowały.
