(RNS) — Nie lubię oglądać, jak dobre intencje idą na manowce — zwłaszcza tych, którzy celowo robią zakupy żywności na targach rolników lub w spółdzielniach spożywczych. Tego rodzaju organizacje zostały założone i rozkwitły dzięki temu, że dawały pracownikom i rolnikom większą kontrolę nad jakością i ceną żywności, którą produkują i spożywają.
Moja lokalna spółdzielnia, East End Food Co-op w Pittsburghu, zaczęła jako „klub zakupowy” — grupowe zakupy obniżały koszty żywności, aby pomóc osobom z ubogich dzielnic miasta, zgodnie z informacjami na jej stronie internetowej. Jej pierwszym darczyńcą była Kościół Katolicki.
Podczas pierwszej kadencji administracji Trumpa napisałem, dlaczego lubię chodzić do spółdzielni. Było to sposób, by wyróżnić się i stanowiło ważne narzędzie oporu, jak wyjaśnił wówczas historyk Timothy Snyder. Napisałem, że czuję się komfortowo, gdy się wyróżniam jako Żyd i nie sądziłem, że spółdzielnia będzie miejscem, które będzie mnie lub kogokolwiek innego, kto chce się w jakiś sposób wyróżnić, traktować jako nieprzyjazne. Jako dziecko lat 70., mający rodziców, którzy robili zakupy w filadelfijskiej spółdzielni Weavers Way, byłem związany z tego typu placówkami przez ponad 50 lat.
Ale podobnie jak inne spółdzielnie w kraju, moja ostatnio poczyniła coś, co mnie niepokoi, gdy jej zarząd przegłosował politykę popierania bojkotu produktów izraelskich. W poniedziałkowy wieczór (15 czerwca) odbędzie się otwarte spotkanie, zanim zarząd zdecyduje, czy zatwierdzić bojkot. Spośród tysięcy produktów sklep oferuje mniej niż 10 produktów pochodzących z Izraela.
Aby być jasnym, jestem przeciwny rządowi Netanjahu i jestem nim od dłuższego czasu. Od dawna jestem zwolennikiem dwupaństwowego rozwiązania i byłem członkiem ruchu religijnego na rzecz pokoju Oz ve’Shalom, gdy mieszkałem w Izraelu. Nie jestem obojętny wobec poglądów bojkotujących lub ich celów — pokojowy Izrael dla obu narodów. Ale kształtowanie klimatu nienawiści, nietolerancji i nieludzkości to żaden sposób na osiągnięcie tych godnych celów.
Pierwszy powód, dla którego taki bojkot mnie niepokoi, polega na tym, że wyjątkowo demonizuje Izrael. Istnieje wiele innych miejsc na świecie — i firm w USA — które mogą budzić obawy, a które nie traktują swoich pracowników godnie. Dlaczego akcentujemy Izrael specjalnie, chyba że po to, by ukierunkować atak na większość obywateli tego kraju, którzy są Żydami? Jak niedawno napisał uczony i działacz Shai Davidai, ideologia otaczająca bojkoty Izraela „ukazuje Żydów jako wyjątkowo potężnych oprawców, Izrael jako wyjątkowo bezprawny wśród narodów, a przemoc wobec Izraelczyków jako moralnie usprawiedliwioną, albo przynajmniej moralnie wyjaśnialną, o ile popełniana jest w imię „wyzwolenia”.”
Ponadto takie bojkoty szkodzą tym, którym mają pomóc. Relacjonując szeroko nagłośniony głosowany bojkot izraelskich produktów w Park Slope Food Coop w Brooklynie, New York Post ustalił, że niektóre artykuły wycofane ze sklepowych półek — oliwa z oliwek Equal Exchange i tahini marki Al Arz — produkowane są przez arabską–izraelskie firmy.
Takie kampanie BDS z pewnością nie pomogły Palestyńczykom, którzy mieli dobre miejsca pracy w SodaStream, które stracili po przeniesieniu zakładu po naciskach, by opuścić Zachodni Brzeg. Jak relacjonowało NPR, gdy zakład przeniósł się poza terytorium palestyńskim około dziesięć lat temu, około 500 Palestyńczyków straciło pracę w tej firmie.
Jak niedawno napisał Bassem Eid, palestyńsko-izraelski felietonista The Times of Israel:
„BDS nie buduje palestyńskich szpitali. Nie finansuje palestyńskich uniwersytetów. Nie wspiera organizacji społeczeństwa obywatelskiego, związków zawodowych ani instytucji samorządowych, które byłyby potrzebne, aby palestyńska samorządność mogła funkcjonować. Oferuje jedynie symbole: moralny komfort usunięcia Bamba z półki w Brooklynie, podczas gdy palestyńscy pracownicy stają się biedniejsi, a palestyńskie instytucje słabną.”
Zgadzam się z nim i życzyłbym sobie, aby ci, którzy poświęcają czas i wysiłek na bojkot w kooperatywach, skierowali swoje działania w stronę realnie konstruktywnych rezultatów dla ludzi, którymi rzekomo chcą pomagać. Życzę sobie także, aby poświęcili czas na odkrycie, jak powstają produkty, które wycofują ze sklepów, kto je wytwarza i w jaki sposób ich motor gospodarczy może przynosić korzyści dla koegzystencji i wspólnych celów ekonomicznych.
Ale obawiam się, że używając haseł takich jak „głosuj za ludzkością” — czym posługują się zwolennicy bojkotu East End, aby namówić kupujących do poparcia kampanii w dniach poprzedzających głosowanie — po prostu tworzą nienawiść wobec Żydów. Jeśli jasno postawisz jedną grupę jako posiadającą więcej człowieczeństwa niż inną, wyrządzasz krzywdę. A historia przedstawiania Żydów jako podludzi lub jakichkolwiek zwierząt ma długą i mroczną historię (pisarze i naukowcy, tacy jak Deborah Lipstadt i Pamela Nadell, dokładnie ją katalogują, jeśli chcesz o tym przeczytać więcej).
A co najważniejsze, ta kwestia jest narzucana w tym samym mieście, które doznało najkrwawszego ataku na Żydów w historii Ameryki. Krzyczałem do jednej kobiety przy stole organizacyjnym bojkotu przed sklepem: „To miejsce, gdzie niecałe osiem lat temu zabito 11 Żydów tylko za bycie Żydami! Jak śmiesz mówić „głosuj za ludzkością”?” Powiedziałem jej, że sugerowanie, iż Żydzi nie stanowią części ludzkości lub nie są ważni dla jej człowieczeństwa, podsyca antysemityzm. I to nie pomaga Palestyńczykom ani nikomu innemu. Jej reakcja? „Jestem Żydówką.”
Kiedyś zapytałem rodziców, co ich skłoniło do udziału w spółdzielni spożywczej, a moja matka powiedziała, że to pragnienie zapewnienia rodzinie zdrowej żywności. A gdy patrzę na historię mojej spółdzielni w Pittsburghu, widzę, jak wiele wartości mojej rodziny znajduje odzwierciedlenie w innych osobach robiących tam zakupy — korzystanie z toreb wielokrotnego użytku, zaopatrywanie się u lokalnych rolników, wspieranie wegetarianizmu, wolontariat i priorytet zrównoważonego rozwoju.
Mam nadzieję, że East End Food Co-op potrafi zrobić lepiej niż Park Slope. Bardzo liczę na to, że zarząd zdecyduje się nie przegłosować bojkotu z tego samego powodu, dla którego bojkotujący powołali się — włączając w to ludzką wartość Żydów z Pittsburgha i innych miejsc, oraz Palestyńczyków, których życie ekonomiczne wywraca się do góry nogami przez takie środki. I mam życzenie że członkowie kooperatywy, którzy popierają bojkot, mogą zamiast tego poświęcić czas na sprawy, które pomogą wszystkim mieszkańcom Izraela i terytoriom, które mogą kiedyś stać się państwem palestyńskim, zamiast wyrządzać im krzywdę.
(Beth Kissileff jest współredaktorką „Bound in the Bond of Life: Pittsburgh Writers Reflect on the Tree of Life Tragedy.” Treść tego komentarza niekoniecznie odzwierciedla poglądy RNS.)
