Odbieraj codziennie przemyślane, niezbędne doniesienia religijne od RNS. Zapisz się za darmo!
RALEIGH, N.C. (RNS) — Podczas popołudniowej lekcji z etyki duchowej w tym tygodniu rabin Jenny Solomon rozpoczęła, jak to robi zawsze, od kilku minut prowadzonej medytacji uważności.
„Zachęcam was do znalezienia jak najwygodniejszego miejsca do siedzenia w tej chwili,” intonowała Solomon, zatrzymując się na kilka sekund po każdym zdaniu. „Zamknijcie oczy… Pozwólcie, by wasze dłonie spoczywały na kolanach lub na ciele. Każdy sposób, który jest naprawdę pełen miłości i wsparcia… Weźcie kilka głębokich oddechów, gdy tu docieramy, nie tylko ciałem, ale i duchem.”
Ten dziesięciominutowy rytuał otwierający jest uczestnikom znany, będąc członkami Beth Meyer Synagogue, konserwatywnej wspólnoty liczącej 500 rodzin w północnym Raleigh. Solomon, która współprowadzi synagogę ze swoim mężem, również rabinem, prowadziła tu liczne zajęcia z żydowskiej uważności. Regularnie zaczyna od kilku chwil prowadzonego oddechu nawet w trakcie tradycyjnych modlitw w sanktuarium. Synagoga oferuje comiesięczną poranną jogę Shabbat oraz coroczne plażowe wyjazdy, na które uczestnicy przywożą poduszki i maty.
„Jesteśmy częścią szerszego zeitgeistu w tym kraju, który włącza praktyki wschodnie, lecz w naszym przypadku naprawdę ozdobimy je żydowskim językiem, żydowską myślą, żydowskim tekstem, żydowską teologią, aby naprawdę poczuć, że należą do nas,” powiedziała Solomon.
Beth Meyer nie jest wyjątkiem. W całym kraju żydowskie zgromadzenia, szkoły i organizacje non-profit przyjęły medytację uważności z zapałem nawróconych. Praktyka siedzenia w milczeniu, zwracania uwagi na oddech i koncentrowania na chwili obecnej stała się powszechna we wszystkich nurtach żydowskiego świata religijnego, nawet wśród ortodoksów. W rzeczy samej, wielu Żydów udających się na nabożeństwa w Yom Kippur, najświętszy dzień w roku żydowskim, mogą znaleźć się w praktyce mindfulness, jeśli nie podczas głównego nabożeństwa, to podczas popołudniowej przerwy przed nabożeństwem kończącym.
Żydowska fascynacja buddyzmem, z którego mindfulness meditation jest jednym z kluczowych elementów, trwa od ponad stulecia, ale prawdziwy rozkwit nastąpił w latach 60. XX wieku, gdy wielu amerykańskich Żydów zaczęło praktykować Zen, Insight czy medytację tybetańską. Niektórzy stali się wybitnymi nauczycielami i liderami w tych ruchach, zyskując miano „JewBus” lub „BuJews.”
Współczesne praktyki mają jednak znacznie więcej wspólnego z metodą Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR) opracowaną przez Johna Kabat-Zinna, który usunął z mindfulness elementy buddyjskie i opakował ją jako sekularne narzędzie do redukcji stresu i łagodzenia bólu. Jej popularność gwałtownie rośnie w szpitalach, szkołach, firmach technologicznych w Dolinie Krzemowej, nawet w armii.
Ale od początku lat 2000-ych Amerykanie i Żydzi izraelscy zbudowali na tym modelu wyraźnie żydowską podporę. Żydowska medytacja uważności jest obecnie promowana jako narzędzie do pogłębiania świadomości, otwierania na chwilę obecną, wyznaczania intencji oraz doświadczania świętości.
„Uważam, że to naprawdę kluczowa część nowoczesnego judaizmu dla nas wszystkich, którzy szukają autentycznego sposobu na życie znaczących i pogłębionych doświadczeń żydowskich,” powiedział rabin Rick Jacobs, prezes Związku Judaizmu Reformowanego (Union for Reform Judaism), największego ruchu żydowskiego w Ameryce Północnej z około 800 gminami członkowskimi.
Jacobs powiedział, że uczył medytacji uważności chłopców i dziewcząt przed ceremonią potwierdzenia, gdy był rabinem przy ambonie. Jako prezes ruchu Reform, uwzględnia to na przykład jako jedną z sesji podczas nadchodzącego czterodniowego, dwuletego spotkania Union for Reform Judaism, gdy w grudniu w Filadelfii zgromadzą się tysiące świeckich i duchownych.
Instytut Żydowskiej Duchowości (IJS) to jedna z dwóch organizacji, które zbudowały rdzeń żydowskich profesjonalistów — głównie rabinów i kantorów — przeszkolonych w żydowskiej uważności. Drugą jest Or HaLev. Program kierownictwa duchownego IJS ma ponad 600 absolwentów, wśród nich Jacobs, a także rabin Angela Buchdahl z Central Synagogue w Nowym Jorku, a teraz rabin Elliott Tepperman, który od października obejmie stanowisko prezesa i dyrektora generalnego ruchu Reconstructionist.
The IJS’s vast offerings include a daily 45-minute Zoom meditation, a weekly yoga session — also on Zoom — and a series of popular podcasts.
Dla wielu Żydów w USA, takich jak Harris Sokoloff, emerytowany administrator uniwersytecki i profesor edukacji na uczelni, żydowska uważność stała się codzienną praktyką. Każdego dnia o 12:30 loguje się na bezpłatny Zoom IJS, aby przeprowadzić krótką prowadzaną medytację, po której następuje krótkie studium żydowskiego tekstu — praktyka, którą stosuje od 2019 roku.
„Spędzałem dużo czasu w głowie, a medytacja pomogła mi połączyć się z sercem,” powiedział Sokoloff, 77, z Filadelfii.
Podczas gdy starsi Żydzi stanowią trzon codziennej sesji, jak IJS nazywa swoje sesje medytacyjne na Zoom dla prawie 200 osób, organizacja stworzyła także grupy w formie spotkań w realnym świecie, które przyciągają młodszych adeptów mindfulness medytatorów w ich 20. i 30. latach w miastach takich jak San Francisco; Brooklyn w Nowym Jorku; i Cambridge w Massachusetts. Grupy nazywane są „Shevet” z hebrajskiego, znaczy siedzieć.
Rebecca Schisler, 34-letnia dyrektorka programów dla młodych dorosłych w IJS, zaczęła medytować na studiach i powiedziała, że to doświadczenie odnowiło miłość do judaizmu, która wcześniej zaczęła gasnąć.
„Judaizm był bardzo intelektualną praktyką,” powiedziała. „Głównie było to coś do przemyślenia i dużo słów do zapamiętania. Była też rodzina i kultura, na pewno. Ale nie czułam duchowego połączenia z tradycją, dopóki nie spotkałam żydowskiej uważności.”
„W uważności nie ma wymogu przyjmowania zestawu wierzeń teologicznych; chodzi o doświadczanie ich w chwili obecnej,” powiedziała.
Richard Jaffe, profesor nauk o religii na Duke University, badający buddyzm japoński, powiedział, że to rozumie.
„Istnieje wiele różnych elementów, zarówno psychologicznych, jak i fizycznych, które można doświadczyć naprawdę bezpośrednio, i uważam, że to bardzo potężne,” powiedział Jaffe.
Współczesna żydowska medytacja uważności czerpie wiele z mistyczniejszej tradycji chasydzkiej, która uczyniła wyrażanie ciała w pieśniach, tańcu i recytacjach kluczowym elementem żydowskiej praktyki.
Medytacja uważności, jak powiedział Josh Feigelson, prezes i CEO IJS, „ma bardzo bliskich krewnych w żydowskiej tradycji mistycznej, a zwłaszcza w chasydyzmie. Mędrcy chasydyzmu mówią o bardzo podobnych rzeczach. Używają hebrajskiego słowa 'da’at’, które często tłumaczy się jako inteligencję, ale sposób, w jaki o nim mówią, to w istocie świadomość.”
Projekt nie jest wolny od krytyki. Niektórzy Buddhiści i uczeni krytykują przejęcie buddyjskiej medytacji uważności do innych zastosowań, jakby była neutralnym narzędziem, wolnym od określonego buddyjskiego kontekstu religijnego.
„Sam fakt, że religijni ludzie czują potrzebę pożyczania tego, sugeruje, że w ich własnych praktykach i tradycjach brakuje czegoś duchowego lub religijnego,” powiedziała Candy Gunther Brown, profesor religioznawstwa na Indiana University Bloomington, która krytycznie pisała o wykorzystaniu jogi i uważności w szkołach publicznych.
Feigelson powiedział, że nie spotkał się z oskarżeniami o kulturowe przywłaszczenie. Wręcz przeciwnie, buddyjscy praktycy chcą, żeby z ich metod korzystało więcej osób.
Dla wielu rabinów praktyki medytacyjne okazały się błogosławieństwem. Zaobserwowali większą frekwencję i bardziej żywe oraz dynamiczne modlitwy dzięki ich zastosowaniu.
Tepperman, rabin Bnai Keshet w Montclair w stanie New Jersey, prowadzi środowe poranne nabożeństwo z uważnością, czyli mindfulness minjan. Przynajmniej dwa nabożeństwa Szabatu rocznie poświęcone są uważności. Latem tego roku zorganizował drugą czterodniową milczącą rekolekcję dla swoich parafian. Podczas Yom Kippur poprowadzi 20-minutową medytację podczas spaceru. (Rozpoczyna nową rolę jako szef ruchu Reconstructing Judaism 1 października).
„Kiedy znajdziesz coś, co działa i pomaga ludziom poczuć Boga, poczuć poczucieCenteredness i móc wrócić do wewnątrz siebie, zauważyć, że mają duszę i duchowe życie, po prostu to złapiesz,” powiedział Tepperman. „Z tym pracujesz. Robisz to. I tak, uczynić to żydowskim, na pewno. To zbyt dobra opcja, by zostało na marginesie. Bardzo mnie interesuje, by uczynić to coraz bardziej centralnym.”
Ta historia została wyprodukowana przy finansowaniu Templeton Religion Trust.
