(RNS) — Pastor Rosedanny Ortiz, portorykańska duchowna, obecnie mieszkająca w Teksasie, czuła się samotna i niepewna swojej przyszłości w służbie duszpasterskiej po zamknięciu jej parafii w ramach Kościoła Metodystycznego Zjednoczonego (UMC) z powodu komplikacji związanych z COVID-19 i przejściu przez serię kryzysów zdrowia psychicznego.
„Miałam tyle mieszanych uczuć i tyle osobistych zmagań,” powiedziała.
Jednak jej powołanie ogłoszone latem w Kościele Metodystycznym Zjednoczonym — publiczne potwierdzenie boskiego powołania do służby duszpasterskiej — stało się punktem zwrotnym.
„To powołanie było dla mnie niezwykle wyjątkowe, bo było to potwierdzenie od Boga, że to właśnie do tego zostałam powołana,” powiedziała. „Całe moje doświadczenie mogę skierować ku tej posłudze.”
Teraz pełni funkcję wiodącego pastora w Agape Memorial w Dallas — krok naprzód w porównaniu z poprzednim stanowiskiem asystenta pastora i drogą ku święceniom w 2028 roku.
Ortiz jest jedną z garstki latynoskich liderów Kościoła Metodystycznego Zjednoczonego w Teksasie, którzy wyłaniają nowe modele duszpasterstwa, odpowiadające na potrzeby zmieniającej się demografii stanu po latach schizmy, spadku i niepewności w obrębie denominacji.
Dla wielu ich przywództwo jest kluczowe dla przetrwania i rozkwitu zborów United Methodist w całym stanie i w kraju, w obliczu nasilających się antyhispanicznych nastrojów i rosnących populacji mówiących po hiszpańsku.
„Jak możemy świętować różnorodność ludzkości, którą Bóg stworzył na samym początku?” zapytała Ortiz w wywiadzie. „Jak, jako Kościół, możemy ją przyjąć, a jak, jako Kościół, możemy się do niej zbliżyć, aby edukować naszą społeczność, aby pokazać – jeszcze wyraźniej – kim Bóg jest wśród nas?”
„Czuję, że jej historia jest moją”
W ostatnich latach Kościół Metodystyczny Zjednoczony — największy głównonurtowy odłam protestantyzmu w Stanach Zjednoczonych — przeszedł ogromne przemiany strukturalne.
Podczas gdy niektóre wyznania rozdzieliły się w kwestii ordynowania kobiet, ruch metodystyczny od końca XIX wieku ordynuje kobiety.
Z kolei od 2020 roku denomincja straciła około jednej czwartej zbory po tym, jak delegaci na konferencji generalnej znieśli zakaz małżeństw osób tej samej płci i duchowieństwa LGBTQ+.
W 2020 roku w Stanach Zjednoczonych było około 6,3 miliona Metodystów Zjednoczonych. Obecnie szacuje się, że jest ich nieco poniżej 5 milionów — spadek o 21% w zaledwie pół dekady.
Zamykane kościoły były przeważnie białe, a dramatyczny odsetek 71% odłączeń miał miejsce na Południu USA. W Teksasie ponad 400 kościołów odłączyło się, a Konferencja Northwest Texas straciła 81% swoich zborów.
W stanie z ponad 32 milionami mieszkańców mieszkańcami Hiskiej jest największa grupa etniczna w Teksasie i stanowią 40% populacji. Chociaż stanowią zaledwie ułamek krajowego członkostwa UMC, Pamela Hughes, dyrektor ds. komunikacji Konferencji Horizon Texas UMC, jest pewna, że „w Teksasie Latynosi reprezentują nie tylko Kościół teraz, lecz także Kościół przyszłości.”
Główne instytucje kształcące latynoskich i latynoskich duchownych oraz wiernych UMC zgadzają się.
Po otrzymaniu grantu od Lilly Endowment, Perkins School of Theology na Southern Methodist University w Dallas uruchomiło w 2024 roku „Centro de Acompañamiento, Solidaridad y Adiestramiento” (CASA), które oferuje programy certyfikatów duszpasterskich w języku hiszpańskim dla laików w Dallas, Houston i Plano, aby szkolić latynoskich liderów „w czasie, gdy są potrzebni może bardziej niż kiedykolwiek.” Dwanaście osób ukończyło program, a 15 jest na dobrej drodze, by zakończyć go tej jesieni.
„Kurs CASA stanowi okazję do myślenia i refleksji nad odpowiedziami na niesprawiedliwość i ustawy antyimigracyjne oraz do opracowania lokalnych planów działania, aby odpowiedzieć na bezpośrednie i długoterminowe potrzeby tych, którzy zostali dotknięci tymi zmianami,” powiedział mailowo przedstawiciel szkoły.
Perkins od lat 70. XX wieku stawia na edukację teologiczną dla latynoskich liderów, m.in. poprzez utworzenie Mexican American Program i publikację „Apuntes,” dodała przedstawicielka.
„Szkolenie latynoskich liderów powinno być jednym z najwyższych priorytetów każdej seminarium, które chce przygotować liderów na teraźniejszość i przyszłość — zwłaszcza dla seminariów na Południowym Zachodzie,” powiedział Bryan P. Stone, dziekan Perkins School of Theology.
Grupy takie jak El Plan pracują nad tym, aby Kościół Metodystyczny Zjednoczony opracował kompleksową misję „Hispanic/Latine” od ponad trzech dekad.
Dyrektor wykonawczy El Plan, ks. Lydia Muñoz, powiedziała, że denominacja historycznie próbowała importować jednorodne modele duszpasterstwa z krajów Ameryki Łacińskiej, które nie uwzględniają szczegółów bycia „Latine” w Stanach Zjednoczonych.
Liderki latynoskie stoją na czele wysiłków, by Kościół adresował trwałe luki w podejściu do duszpasterstwa, w tym brak uznania „dwukulturowych, wieloetnicznych realiów”, z którymi mierzą się młodzi dorośli i rodziny — powiedziała Muñoz w wywiadzie.
Rev. Martha Valencia, która od dziewięciu lat pełni funkcję pastora w Elmwood-El Buen Samaritano UMC na obrzeżach Dallas, powiedziała, że dorastanie na „hyphenie” bycia Meksykanką-Amerykanką było integralną częścią jej posługi.
„To było dla mnie wyzwanie,” powiedziała. „Czasami nie czułam się wystarczająco meksykańska dla Meksykanów… i nie czułam się wystarczająco amerykańska dla Amerykanów.”
„Ale to, co najbardziej mnie kształtowało, gdy dorastałam… stało się moją supermocą,” dodała. „Bycie na tym „hyphenie” dało mi umiejętności, głos i kulturową inteligencję, których wtedy nie dostrzegałam, a teraz widzę i mogę wykorzystać, by wzmacniać inne kobiety w moich kręgach.”
Pastor Isabel Márquez, która obecnie służy w Oak Lawn United Methodist w Dallas, powiedziała, że jej życie i posługa „są otoczone pracą z migrantami.”
Jednym z celów jej posługi jest budowanie „bezpiecznej drogi dla osób poruszających się po systemach imigracyjnych” i towarzyszenie im podczas pokonywania tej niepewności — powiedziała w wywiadzie.
Márquez czerpie inspirację z biblijnej opowieści o Esterze.
„Jest migrantką, jest z rodziną, znajduje się w krajach, które nie są jej, i boi się,” powiedziała Márquez. „Ale również była zachęcana przez ludzi, którzy dostrzegli jej talenty.”
„Czuję, że jej historia jest moją,” dodała.
„Córki Ewy zostały ukształtowane, by wywierać zmiany”
Służyć jako wzór do naśladowania dla innych kobiet ma szczególnie silny wpływ na latynoskie liderki pochodzące z społeczności, w których kobiety nie mogą być wyświęcane ani piastować stanowisk kierowniczych. Hispanic Catholic są teraz największym religijnym blokiem w Teksasie, stanowiąc około 20% osób deklarujących przynależność religijną, a w tej tradycji kobiety nie mogą zostać wyświęcone na księży. Tymczasem wyznania protestanckie rozszerzyły swoją działalność w języku hiszpańskim, a odsetek Latynosów w USA identyfikujących się jako protestanci wzrósł w ostatnich latach.
Dla ks. Julii Puac-Romero, duszpasterki na Wesley Foundation, było trudne poinformowanie katolickiej rodziny o jej roli w duchowieństwie United Methodist. „Kobiety nie prowadzą w Kościele Katolickim na takim szczeblu,” powiedziała.
„Na początku nie czuli się z tym komfortowo,” dodała, ale po tym, jak przesłała im nagrania wideo z biskupem udzielającym jej commission w języku hiszpańskim, odpowiedzieli pochwałami i potwierdzeniem.
„Tak więc to było piękne pod tym względem, ale jako Latynoska w świecie tej posługi, czasem wciąż trudno jest realnie stworzyć miejsce,” dodała.
Valencia, pastor Elmwood-El Buen Samaritano, dorastała w ruchu Pentecostalnym, który — jak powiedziała — nie zawsze zachęca do przywództwa kobiet.
„Na szczęście dorastałam w Kościele, który popierał kobiety na ambonie, ale wiem, że nie wszędzie tak jest,” powiedziała.
„Kiedy wstąpiłam do Kościoła Metodystycznego Zjednoczonego, będąc kobietą i będąc Latynoską, nie wiedziałam, z jakimi wyzwaniami będę musiała się zmierzyć, a ostatecznie odkryłam, że ludzie byli bardzo wspierający — zarówno mężczyźni, jak i kobiety — w moim powołaniu do posługi,” dodała.
Kobiety stanowią ponad 30% duchowieństwa Kościoła Metodystycznego Zjednoczonego. Muñoz z El Plan powiedziała, że kobiety, które zajmują stanowiska przywódcze, często mówią, że kiedyś nie wiedziały, że to możliwe.
W Kościele Metodystycznym Zjednoczonym kobiety nie tylko były obecne, lecz odgrywały kluczowe role, stanowiąc większość pozostającego przywództwa w latach po schizmie i odłączeniach. Duża część z odłączających się kościołów UMC była prowadzona przez mężczyzn.
„To częściowo wpisuje się w historię, prawda?” powiedziała. „Te kobiety zawsze prowadziły społeczności i zawsze prowadziły Kościół… Córki Ewy zostały ukształtowane, by wywołać zmiany.”
Chociaż tradycja UMC historycznie zapewniała ścieżki dla kobiet, których Kościół Katolicki nie ma, Muñoz dodała, że istnieje inna „jasność papieża, zwłaszcza w kwestiach sprawiedliwości, w kontekście imigrantów… która rezonuje z wieloma Latynosami i młodymi Latynami.”
Kościół Metodystyczny Zjednoczony, z drugiej strony, historycznie publikował „niejasne oświadczenia dotyczące tego, co dzieje się na świecie,” dodała Muñoz.
Dzisiejsi latynoscy liderzy United Methodist nie unikają różnorodności problemów dotykających ich zborów, zwłaszcza kwestii imigracji.
Puac-Romero, duszpasterz kampusu, skłania się ku „teologii mujerista,” formie teologii wyzwolenia opartej na refleksjach imigrantek Latynosek, powiedziała. Dla niej mówienie o „łasce Chrystusa” oznacza również mówienie o sprawiedliwości i prawach imigracyjnych.
Gdy jej studenci prosili o pomoc przy stoisku informacyjnym na kampusie dotyczącym imigracji, Puac-Romero odwołała się do wiary.
„Możliwe jest, by mieć tę samą sprawiedliwość, którą miał Jezus, gdy to on przewracał stoliki — powiedziała — i jednocześnie robić to w sposób kochający i współczujący.”
Ortiz, prowadząca pastora w Agape Memorial, stara się „głosić nadzieję pośród całego zamieszania, które teraz przeżywamy, zwłaszcza w kierunku społeczności latynoskiej,” powiedziała.
„Cierpimy, ginemy,” powiedziała. „Przybyliśmy do Stanów Zjednoczonych, bo chcieliśmy czegoś lepszego, a potem zabierają nas z powrotem do miejsca, z którego tu przybyliśmy.”
Jednak Ortiz twierdzi, że Ewangelia to także nadzieja. „Złe rzeczy wciąż się zdarzają i czasem są poza naszym zasięgiem, ale Bóg nas słucha,” dodała.
Emerging Latinas leaderzy również dostrzegają, że chrześcijańska teologia i Pismo Święte stanowią fundamenty obrony przed przeszkodami, z którymi nadal muszą się mierzyć. Kilku protestanckich pastorów i duchownych było na czele poparcia dla nalotów ICE. Jednak dla takich postaci jak Valencia, liderzy posługi mają „pomagać ludziom zniwelować gardę, ponownie uzasadniać mity, ponownie uzasadniać uprzedzenia.”
„Wszyscy jesteśmy częścią Ciała Chrystusa,” powiedziała Valencia. „Fundamentem jest miłość — miłość Boga i miłość bliźniego… wszystko inne sprowadza się do tego.”
