Odbieraj codzienne, przemyślane i niezbędne relacje o religii od RNS każdego ranka. Zapisz się za darmo!
BALTIMORE (RNS) — Przy stole z innymi studentami Uniwersytetu Maryland w Baltimore County i liderami kampusu Keven Guruswamy, student ostatniego roku psychologii i adwentysta dnia siódmego, trzymał w górze fotografię swojej kolekcji Biblii ułożonych na półce.
Niektóre z Bibli były w tamilskim, inne w angielskim. Część zdobył sam, inne były prezentami, w tym od jego babci, która od tamtej pory zmarła. Powiedział, że dorastanie w rodzinie o mieszanej religijności — która obejmuje hindusów i chrześcijan — uświadomiło mu „piękno współpracy międzyreligijnej.”
Fotografia była jedną z kilku, które Guruswamy przyniósł na dwudniowy wyjazd w połowie października jako część „Ujęcie Pluralizmu,” semestralnego projektu fotograficznego i dialogu łączącego około 30 studentów Uniwersytetu Maryland w Baltimore County i 10 profesorów i pracowników. W napiętym, ogólnokrajowym klimacie politycznym dla studentów uniwersytetów, celem jest stworzenie na kampusie o różnorodnym wyznaniowo środowisku doświadczenia prowadzącego do znaczących połączeń.
Kadra zapytana przez RNS opisywała UMBC jako jedno z „najbardziej religijnie zróżnicowanych kampusów” w kraju, wskazując na kulturę studencką obejmującą wiele odłamów chrześcijaństwa i islamu, a także grup żydowskich, sikhijskich i dżainistycznych. Na przykład grupy studenckie niedawno zorganizowały fellowshippę kobiet muzułmanek, festiwal sikhijski, queerowe zgromadzenie ortodoksyjnych Żydów i południowoazjatycką organizację chrześcijańską, według organizatorów i uczestników projektu fotograficznego.
Jednak uniwersytet, założony w latach 60. i obecnie kształcący około 13 530 studentów, nie ma niektórych elementów religijnej infrastruktury, które występują na innych kampusach uniwersyteckich, powiedział Matt Hoffman, dyrektor Centrum Religii, Duchowości i Pluralizmu na kampusie. UMBC nie ma formalnej kaplicy, a zapotrzebowanie na miejsce do modlitwy i praktyk religijnych oznacza, że różne wspólnoty korzystają z tych samych obiektów.
W piątki sala wielofunkcyjna Centrum Religii, Duchowości i Pluralizmu może być szczególnie zapchana. Muzułmański studenci używają mata modlitewnych i rozdzielaczy do modlitwy według strefowanie płciowej; katoliccy studenci organizują spotkania różańcowe i sesje muzyki uwielbienia, a żydowscy studenci spotykają się na kolacjach Szabat i nabożeństwach. Czasem Lisa Huberman, asystentka zaangażowania społecznego w UMBC Hillel, przyjeżdża z żydowskimi studentami przygotowującymi się do piątkowego wieczornego zgromadzenia, podczas gdy muzułmańscy studenci kończą swoje modlitwy.
„To bardzo jak delikatny taniec,” powiedziała Huberman. „Nawet podstawowe funkcje istnienia, nawet w codziennym, jesteśmy cały czas w negocjacjach. Ale to także oznacza możliwość spotkania różnic w bliskim sąsiedztwie na UMBC.”
A projekt pojawia się w momencie, gdy uczelnie pozostają punktami zapalnymi w narodowych sporach dotyczących tożsamości, wolności słowa i inkluzji. Kilka dni przed rekolekcyjnym wyjazdem studenci zorganizowali czuwania, zarówno ku pamięci ofiar ataku Hamas na Izrael z 7 października 2023 r., jak i by wyrazić sprzeciw wobec trwającej wojny w Gazie.
Podkreślano, że organizatorzy byli wrażliwi na tę dynamikę i przygotowani na potencjalne konflikty, a Huberman i Hoffman powiedzieli, że dostrzegają w tej bliskości także możliwość.
„Kolejny poziom,” powiedział Hoffman, „to zapytanie: Co robimy z różnorodnością?”
Wejście do „Picturing Pluralism”
„Picturing Pluralism” to partnerstwo między Centrum Religii, Duchowości i Pluralizmu UMBCa Interfaith Photovoice, organizacją łączącą amatorską fotografię z ustrukturyzowanym dialogiem między różnymi wyznaniami, duchowościami i kulturami.
Joshua Polanski, dyrektor ds. zaangażowania Interfaith Photovoice, powiedział, że jego organizacja dotarła do wielokulturowych społeczności — od Michigan po Oman, Pakistan po Teksas — w miejscach od przestrzeni korporacyjnych po szkolnictwo wyższe.
Celem jest „przekształcenie relacji z kimś, kto może być ledwo znajomym, w coś, co prowadzi do poszerzenia wiedzy” — powiedział Roman R. Williams, założyciel Interfaith Photovoice i socjolog wizualny.
Wyjazd odbył się podczas jesiennej przerwy na uniwersytecie, co uczyniło już i tak cichy kampus nastawiony na dojazdy jeszcze bardziej spokojnym. W tej samej wielofunkcyjnej sali, w której odbywają się nabożeństwa religijne, uczestnicy siadali przy stołach pięć lub sześć osób. Pokazywali prywatne zdjęcia, które mogły ukazywać praktykę modlitewną, przedmiot, krajobraz lub relację. Następnie odpowiadali na podpowiedzi dotyczące przekonań, przynależności i barier na kampusie.
Każdy mówił przez cztery minuty, podczas gdy inni słuchali. Następnie grupa zadawała pytania i dawała każdemu mówcy czas na rozważenie pytań przed odpowiedzią.
Podczas gdy studenci w sali na początku wydawali się powściągliwi, by dzielić się, wiele osób stawało się głośniejszych i bardziej entuzjastycznych w miarę prowadzenia rozmów. Niektórzy stawali się wzruszeni podczas dzielenia się kruchymi refleksjami.
Palestyńsko-amerykańska studentka podzieliła się autoporadkiem, który miał zgłębić jej tożsamość w szczególnie napiętym i trudnym momencie, zauważając, że przez wiele lat czuła się „zbyt palestyńska, by być amerykanką, lub zbyt amerykańska, by być Palestynką.”
Guruswamy powiedział, że to doświadczenie było pewnego rodzaju przejściem od „kompetencji kulturowej” do „pokory kulturowej.” Proces „pozwala Ci nabrać pokory wobec siebie nawzajem,” dodał.
Onkarpreet Kaur, studentka mikrobiologii na drugim roku, podzieliła się fotografią kara, którą nosi od sześciu lat. Okrągła, stalowa lub żelazna bransoletka należy do pięciu artefaktów wiary tradycyjnie kojarzonych z Sikhi. Kaur powiedziała, że jej okrągła forma symbolizuje kontinuitet, ale także przypomina o fizycznym dystansie, jaki czasem czuje od Sikhi jako członek diaspory, daleko od historycznego centrum wiary w Pendżabie, Indie. Trzyma tę samą karę częściowo dlatego, że nie wie, gdzie kupić inną blisko kampusu.
„To przypomina mi o moich wartościach,” powiedziała Kaur. „Pomaga mi podążać właściwą drogą.”
Fatima Hafeez, studentka drugiego roku politologii, podzieliła się zdjęciem Bazyliki św. Piotra w Watykanie. Opisała podziw dla pobożności katolików, którzy tam podróżowali, łącząc ich pielgrzymki z muzułmańskimi pielgrzymkami Hadżdżu i Umrah, które sama odbyła.
„Lubię słuchać, co ludzie myślą, jak przetwarzają rzeczy,” powiedziała Hafeez. „Łatwo jest łatwo grupować ludzi razem, ale słuchanie osobistych historii przypomina, że „każdy jest człowiekiem z własnym, indywidualnym doświadczeniem.””
Wpływ
Duncan Winger, student drugiego roku, tworzący interdyscyplinarny program nauczania wokół tego, co nazywa „holistycznym uczeniem”, powiedział, że to doświadczenie zmieniło jego spojrzenie na zwykłe sceny na całym kampusie.
Jeden z uczestników opisał modlitwę podczas codziennego spaceru. Winger, wychowany w rodzinie ateistycznej i identyfikujący się jako agnostyk, powiedział, że to uświadomiło mu, iż może minąć kogoś idącego przez kampus, nie wiedząc, co ta osoba doświadcza wewnątrz.
To rozpoznanie, według Wingera, „otwiera empatię.” Nauczyło go także, że nie musi rozumieć każdego aspektu religii innej osoby, zanim z nią nawiąże kontakt. „Wciąż mogę pytać i być ciekaw,” powiedział.
Velma Funebe, studentka ostatniego roku kierunku zdrowia publicznego, powiedziała, że to doświadczenie skłoniło ją do ponownego przemyślenia sposobu komunikowania swojej wiary chrześcijańskiej. Na LinkedIn czasem dzieli się pisemnymi refleksjami o religii i duchowości. Rekolekcje skłoniły ją do zastanowienia, czy fotografie mogą przekazywać coś więcej, by podzielić się swoją wiarą. „Myślę, że ludzie mogą wyciągnąć z samego zdjęcia bardzo wiele,” powiedziała.
Jednocześnie, gdy masa deportacyjna administracji Trumpa objęła amerykańskie miasta, niektórzy studenci, którzy nie urodzili się w Stanach Zjednoczonych, byli ostrożni w udzielaniu wywiadów lub pozowaniu do zdjęć. Niektórzy podzielili się fotografiami i wyjaśnieniami, które dotykały kwestii statusu imigracyjnego i lęku.
Czy spotkania przyniosą trwałe zmiany instytucjonalne, pozostaje otwarte pytanie. Projekt nie dostarcza dowodów na to, że fotografia może rozwiązać polaryzację na kampusie.
Ale Abdul Samad Amjad, facilitator Photovoice i badacz pracujący na rzecz badań opartych na współuczestnictwie społeczności, urodzony w Pakistanie i mieszkający w Ohio, powiedział, że metoda ta daje uczestnikom rolę w definiowaniu problemów i możliwych rozwiązań.
„Są różne opowieści, które są opowiadane — powiedział Amjad. „Ale na końcu, co bym nie zauważył, zawsze istnieje ta opowieść o nas — wspólna historia. Nasza wspólna ludzkość jest tam reprezentowana.”
Drugiego dnia rekolekcyjnego wyjazdu uczestnicy zaczęli przekształcać te indywidualne historie w wystawę zbiorową. Każdy wybrał fotografię, którą uznawał za kluczową, następnie grupa przeanalizowała zbiór i zapytała, czego brakuje. Uczestnicy stworzyli także podpisy.
Wystawa ma zostać otwarta 2 grudnia w Bibliotece i Galerii Albin O. Kuhn UMBC, prezentując opowieść studentów o przynależności, niezaspokojonych potrzebach i tym, co uczestnicy kampusu mają nadzieję zbudować.
„Mój sen to to, by te przestrzenie były także poza kampusem, i byśmy wszyscy byli ze sobą jeszcze bardziej powiązani, by po prostu być ludźmi w różnych pokojach, ponad różnicami,” powiedział Winger.
Kaur doświadczyła jednej z takich zmian. Przybyła na UMBC z przekonaniem, że ludzie o różnych przekonaniach mogą żyć razem. Niektórzy z tych ludzi, jak powiedziała, są teraz jednymi z jej najbliższych przyjaciół.
„Żyjemy w tej samej przestrzeni przy różnych przekonaniach,” powiedziała Kaur. „Współistniejemy, ale nie mieszamy się ze sobą. Mamy swoją tożsamość, i to jest piękne.”
Williams ostrzegł przed traktowaniem takich spotkań jako dowodu na to, że fotografia może przezwyciężyć wszystkie podziały, które uczestnicy wniesie do sali. Budowanie relacji to dłuższy proces, powiedział.
„To teoria zmiany, ale widzimy, że się dzieje,” powiedział. „Czasem w bardzo drobnych krokach.”
Seria RNS Love Thy Neighbor jest możliwa dzięki wsparciu Faith in Public Life, Garrett-Evangelical Theological Seminary, Center for Congregations, Fetzer Institute oraz czytelników takich jak Ty. Wesprzyj tę pracę już dziś darowizną.
