Odbieraj codziennie przemyślane, niezbędne relacje religijne od RNS o poranku. Zapisz się za darmo!
(RNS) — Zapytany we wtorek wieczorem (3 listopada) o zwycięstwo posła Jamesa Talarcio w wyścigu o miejsce w senacie USA w Teksasie, ks. Jim Rigby, który od dawna sprawuje posługę w kościele prezbiteriańskim, w którym dorastał Talarico, przyznał, że nadal przetwarza tę chwilę.
„To po prostu zbyt surrealistyczne,” powiedział Rigby, który oglądał wyniki z domu. „Zajmie to chwilę, zanim to w pełni do mnie dotrze.”
Ale Rigby, zagorzały liberał, który od lat opowiada się za imigrantami i osobami LGBTQ, zastanawiał się również nad szerszym dynamizmem Nocy Wyborczej, w której zwycięstwa odnieśli Demokraci tacy jak Talarico — sam będący seminariuszem prezbiteriańskim — odnosząc szerokie zwycięstwa w całym kraju.
„Nadchodzi przebudzenie,” powiedział. „To nie tyle kwestia jednej religii przeciwko innej, co idei, że każdy liczy się.”
Zwycięstwa stanowiły wyraźny moment dla religijnej lewicy, która od dawna zmagala się z dorównaniem wpływów i widoczności konserwatywnych chrześcijan. W całym kraju kandydaci i liderzy religijni przyjęli przekaz, w którym wartości takie jak współczucie i inkluzja znalazły się w centrum ich kampanii.
„Dwa tysiące lat temu, gdy ludzie na szczycie ranią swoich sąsiadów, ten bosego pochodzenia rabin nie zamknął się w swoim pokoju i nie modlił,” powiedział Talarico podczas przemówienia po zwycięstwie, stojąc przed tablicą z napisem „Kochaj bliźniego swego.”
Jezus „wkroczył na miejsce władzy i przewrócił stoły niesprawiedliwości,” dodał.
Oprócz Talarico w Teksasie, który uczynił swoje przekonania religijne centralnym elementem kampanii, Demokraci dostrzegli, że duchowny wywołał przewrót w wyścigu o Senat USA w Kansas: tam ks. Adam Hamilton, pastor megakosciola United Methodist, odnotował głośne zwycięstwo w stanie, który od 1932 roku nie wybrał Demokraty na senatora.
Popularność Hamiltona — napędzana częściowo przez jego kościół, który w niedziele gromadzi przeciętnie ponad 20 000 uczestników — opierała się na centrolewicowym przekazie splecionym z wiarą: mimo krytyki dla obecnie urzędującego senatora republikanina Rogera Marshalla i prezydenta Trumpa Hamilton zapowiedział, że będzie prowadził na środku, i że potrafi współpracować z kolegami z drugiej strony alejki.
„Powiedziałem: czy nie ma większego sensu mieć umiarkowanego Demokratę po stronie Demokratów w Kansas, a umiarkowanego Republikanina po stronie Republikanów?” powiedział Hamilton RNS w sierpniu. „Wtedy oboje będziemy pracować razem z całym Senatem, aby walczyć o ludzi z Kansas. Jeszcze nigdy nie spotkałem Republikanina, który by nie powiedział: ‚to ma sens.’”
A chociaż kampania Hamiltona koncentrowała się na kwestiach gospodarczych, podkreślał również swoją wiarę. Podczas jednego z ostatnich wydarzeń kampanii w poniedziałek duchowny cytował Pismo nie mniej niż trzy razy w swoim przemówieniu.
Wśród fragmentów, które przytoczył, były słowa z Księgi Micheasza 6:8: „A co Pan wymaga od Ciebie, O człowieku? Abyś czynił sprawiedliwość, kochał miłosierdzie i chodził pokornie przed Bogiem swoim.”
To religijne przesłanie pojawiało się w różnych formach wśród dziewięciu pastorów, byłych pastorów i seminarzystów, którzy w tym cyklu ubiegali się o Kongres z ram Demokracji. Był to również przekaz, który Trump, Republikanie i ich religijni sojusznicy próbowali kontratakować, rzucając oskarżenia pod adresem wiary duchowieństwa i seminarystów Demokratów oraz przedstawiając ich poparcie dla osób LGBTQ jako dowód, że nie są prawdziwymi chrześcijanami.
Na wiecach kampanii prezydent zdyskredytował Talarico mianem „Talafreako” i nazwał Hamiltona „ewentualnie perwersyjnym pasterzem.” Wiceprezydent JD Vance zasugerował, że Talarico jest pociągany przez mężczyzn, i oskarżył Hamiltona o noszenie „skórzanego kostiumu naszej religii” — odnosząc się do chrześcijaństwa. Pastor Robert Jeffress, długoletni zwolennik Trumpa, który prowadzi megachurch First Baptist w Dallas, powiedział RNS w zeszłym miesiącu, że poglądy Talarico „dyskwalifikują go z bycia chrześcijaninem, a zwłaszcza pasterzem chrześcijańskim.” Ks. Kyle Lammott, który prowadzi kościół w Kansas związany z głęboko konserwatywną denominacją znaną jako Communion of Reformed Evangelical Churches, potępił Hamiltona w publicznych listach i modlitwach, wzywając go do „nawrócenia.”
Ta sama tendencja pojawiła się w innych wyścigach. W Iowa republikanin Joe Mitchell, ubiegający się o drugą dystrikt w stanie, powiedział, że jego rywalka, prezbiteriański minister i poseł stanowy ks. Lindsay James, nie jest „prawdziwym pasterzem.” Powtórzył to samo w przypadku ks. Sarah Trone Garriott, luterańskiego pastora i state senators, która ubiegała się o Kongres w Iowa w trzecim okręgu, i stwierdził, że żaden z pasterzy nie wyznaje „prawdziwego ewangelium Jezusa Chrystusa.”
Jednak gdy wyniki napływały w noc wyborczą, stało się jasne, że ataki nie powiodły się. Podobnie jak Talarico i Hamilton, James i Garriott również zdobyli miejsca w pełnym znaczeniu—dla Demokratów.
A chociaż nie wszystkie ich wyścigi zostały jeszcze rozstrzygnięte, wyborczych Demokratów z naciskiem na wiarę wciąż odnosili zwycięstwa: ks. Frederick Haynes III, lider megachurch Friendship-West Baptist Church w Dallas, został wybrany na następnego kongresmena ze słabego niebieskiego Texasu 30. okręgu; a rep. Emanuel Cleaver, długoletni kongresmen z piątego okręgu Missouri, obronił swój mandat. Wraz z senatorem Georgii Raphael Warnockiem, w styczniu w Kongresie zasiadać będą trzej czarni pasterze — wszyscy Demokraci.
W międzyczasie Demokratka Amy Acton została pierwszą żydowską gubernatorką Ohio, a Abdul El-Sayed, demokrat z Michigan, stał się pierwszym muzułmańskim senatorem w historii USA. El-Sayed prowadził kampanię, która nie unikała swojej muzułmańskiej wiary, mimo że Trump przedstawiał go fałszywie jako „dżihadistę.”
„Pewnie zauważyliście, że zawsze mówię „Inshallah”, czyli jeśli Bóg pozwoli, gdy wspominany jest wynik tej rywalizacji,” powiedział El-Sayed podczas przemówienia zwycięskiego. „Dziś wieczorem możemy z tego ‚Inshallah’ uczynić ‚Alhamdulillah.’”
Gdy tłum wiwatował, dodał: „Dla operacji prawicowych to po prostu oznacza ‚Chwała Bogu’.”
Nie wszyscy zwolennicy wiary po stronie Demokratów odnieśli zwycięstwo. Anna Golladay, była pastor Methodist, startująca jako Demokratka w trzecim okręgu Tennessee, przegrała. Miała trudny los w regionie o głębokiej czerwieni, który według niedawnej analizy politologa Ryana Burge ma jedną z najwyższych procentowo odsetków ewangelikalnych chrześcijan w kraju. Jej przeciwnik, obecny republikański przedstawiciel Chuck Fleischmann, katolik, wydaje się zmierzać ku zdecydowanemu zwycięstwu.
Kolejny demokratyczny kandydat, Robb Ryerse, postępowy ewangelik ubiegający się w Arkansas trzecim okręgu, przegrał z obecnym repr. Steve’em Womackiem o prawie 13 punktów.
Jednak liderzy wiary po stronie Republikanów również mieli problemy. Pastor John Elleson, startujący w głęboko błękitnym dziewiątym okręgu Illinois, został dosłownie pokonany. I rep. Mark Harris, pastor Baptystów Południa, który w 2024 roku wygrał w ósmym okręgu Karoliny Północnej z blisko 20 punktami, prowadził z Demokratą mniej niż 2 punkty przy 99% głosów policzonych o północy.
W miarę upływu godzin we wtorkową noc, narastające porażki zadawane Republikanom wywołały entuzjazm wśród Demokratów, a niektórzy wyrażali poczucie katharsis z w końcu zobaczenia, że ich podejście do wiary znajduje odzwierciedlenie w murach administracji.
W tłumie na wieczorze obserwacyjnym Demokratek w Teksasie była Emma Borders, przewodnicząca okręgu 294 w Travis County i dyrektor ds. członkostwa w Austin Young Democrats. Jest również członkinią St. Andrew’s Presbyterian, kościoła, w którym dorastał Talarico, i powiedziała, że jego zwycięstwo było jak przedłużenie wspólnoty wiary, którą poznała.
„Mają bank żywności. Mają także misję dla bezdomnych. W kościele wbudowano prysznice, by ludzie mogli wejść i wziąć prysznic, a my podajemy im gorące posiłki,” powiedziała Borders, odnosząc się do St. Andrew’s.
Na pytanie, czy kościół odzwierciedla platformę „kochaj bliźniego swego” Talarico, odpowiedziała: „To zdecydowanie tak.”
Ellie Ashby wniósł wkład w tę relację.
