(RNS) — Pod koniec zeszłego miesiąca podczas Szczytu Liderów Rodzin w Des Moines w stanie Iowa Joe Mitchell, republikanin ubiegający się o miejsce w Kongresie USA w drugim okręgu, zwrócił uwagę na swoją demokratyczną rywalkę, posłankę stanową Lindsay James, mówiąc, że „sama siebie nazywa pastorem.” Następnie zwrócił się do tłumu konserwatywnych ewangelicznych pastorów i wymyślił termin, który – jak twierdzi – ma odnosić się do James, duchownego prezbiteriańskiego, oraz innych kandydatów Demokratów kierujących się w stronę wiary — mianowicie do pastora-luteranina Rev. Sarah Trone Garriott, senatorki stanu Iowa również ubiegającej się o inne miejsce w Kongresie, oraz Jamesa Talarico, senatora stanu i kandydatury prezbiteriańskiego seminarzysty ubiegającego się o miejsce w Senacie USA w Teksasie.
„Nazywam ich PINOS,” powiedział, wyjaśniając, że skrót oznacza „Pastors In Name Only” — Pastori tylko z nazwy.
„Bo nie są prawdziwymi pastorami, prawda? Nie wyznają prawdziwej ewangelii Jezusa Chrystusa,” dodał Mitchell, który w przeszłości uczęszczał do ewangelikalnego kościoła.
To najnowszy etap serii ataków skoncentrowanych na wierze, które nasiliły się w trakcie cyklu wyborczego, w którym występuje zaskakująco duża liczba duchownych startujących jako Demokraci — i, w ostatnich miesiącach, odnoszących zwycięstwa nad swoimi przeciwnikami. Co najmniej 12 pastorów, seminaryjystów i byłych duchownych ubiegało się w tym roku o federalne stanowiska jako Demokraci, z których pięciu już zostało demokratycznymi kandydatami. Niektórzy rywalizują nawet między sobą: w Iowa James, która jest duchowną Kościoła Prezbiteriańskiego (USA), musiała pokonać innego pastora, duchownego United Methodist Rev. Clint Twedt-Ball, aby wygrać swoją primary.
Co najmniej siedem obecnych i byłych pastorów, wszyscy ewangelikalni, również wystartowało w tym roku w kampaniach do Kongresu jako Republikanie, ale odnieśli mniejszy sukces. Z tego grona tylko trzech — pastor Mark Harris, urzędujący w okręgu 8 w Karolinie Północnej; pastor John Elleson, który kandyduje w niebieskim, 9. okręgu Illinois; oraz Tim Walberg, urzędujący i były pastor w 5. okręgu Michigan — ostatecznie zostali nominee.
Napięcia rosną w wyścigach o miejsca, w których duchowni kandydaci rywalizują, a przeciwnicy z ramienia Partii Republikańskiej czasem sięgają po oskarżenia o bluźnierstwo, mając nadzieję na wykorzystanie trwałych podziałów wewnątrz chrześcijaństwa, by osiągnąć zwycięstwa. Do tej kategorii należy Garriott, których wyścig oceniany jest przez The Cook Political Report jako jeden z zaledwie 18 w całym kraju, uznawanych za „toss-up” w wyborach do Izby Reprezentantów; oprócz uwag Mitchella o „PINO”, urzędnicy Republikanów nazwali Garriott „Złą Czarownicą z Woke”. Przewodniczący Izby Reprezentantów Mike Johnson również dołączył do innych Republikanów w oskarżaniu jej o „pełnienie ceremonii małżeństwa satanistów”, chociaż zarzut ten wydaje się wątpliwy: podczas gdy Garriott publicznie mówiła o udziale w ceremonii zaślubin osób, które same siebie identyfikowały jako satanistów, jako duchowna praktyka nie mogła prowadzić tej ceremonii, gdyż wówczas była stażystką duszpasterską, a sama ceremonia została przeprowadzona z użyciem chrześcijańskich Pism i liturgii.
Republicans w Teksasie również od miesięcy ostro krytykują przekonania religijne Jamesa Talarico, który uczynił wiarę centralnym elementem kampanii o miejsce w Senacie USA pod hasłem „Let’s flip some tables” (Przewróćmy kilka stołów). Teksański wicegubernator Dan Patrick powiedział, że „nigdy nie widział kogoś, kto popełniłby tyle bluźnierstwa wobec Słowa Bożego i Biblii” co Talarico, i utrzymuje, że ten seminarysta może skończyć „w Piekle”. Podobnie Ken Paxton, ewangeliczny chrześcijanin i przeciwnik Talarico, nazwał poglądy tego ostatniego „sprzecznymi z historycznymi poglądami chrześcijańskimi”, twierdząc, że zostały „przyjęte z liberalnej teologii” i są „dosłownie przeciwko chrześcijaństwu.”
Zarówno Lindsay James, jak i Garriott powiedzieli RNS, że ataki na ich wiarę i status ordynacyjny są „rozczarowujące” i stanowią również oskarżenie wobec ich szerszych wspólnot religijnych.
James, ubiegająca się o przewodniczenie okręgowi o skłonnościach republikańskich, lecz uważanemu za konkurencyjny w tym roku, zauważyła, że pracowała jako kapelan na kampusach akademickich, duszpasterzując studentów i wykonując to, co nazywa „niezwykle piękną pracą.” Teza, że w jakiś sposób nie jest pastorem, James mówi, jest „nie tylko rozczarowaniem dla mnie”, lecz także „rozczarowaniem dla wszystkich pastorów i chrześcijan w całym stanie.”
„Tego rodzaju ataki mówią więcej o tym, kim jest mój przeciwnik, niż o tym, kim ja jestem,” dodała.
Garriott argumentowała podobnie. Powiedziała, że jej przeszłe doświadczenia jako proboszcz parafii i kapelan szpitala mają dla niej duże znaczenie osobiste i kształtują jej pracę jako legislator.
„Kiedy wchodziłam do najgorszych momentów w życiu ludzi, często wielokrotnie podczas jednej zmiany,” powiedziała Garriott, odnosząc się do czasu spędzonego jako kapelan. „To pomogło mi rozwinąć odwagę, by być z ludźmi — bez względu na to, kim są i co przeżywają.”
(Zdjęcie autorstwa Kelly Sikkema/Unsplash/Creative Commons)
Garriott dodała, że jeśli zostanie wybrana, planuje regularnie głosić, tak jak to robiła będąc senatorką stanu i podczas kampanii. Pomimo wymagającego harmonogramu, utrzymuje nawet nietypowy, czasochłonny aspekt pisania swoich kazań: zapamiętywanie na pamięć fragmentu Biblii, który ma być tematem kazania, a następnie recytowanie go z pamięci przed rozpoczęciem kazania.
„Te ataki naprawdę nie dotyczą tylko mnie jako lidera wiary, ale także mnie jako duchownego luterańskiego i kościołów, których służyłam,” powiedziała Garriott. „Ludzie znajdują to bardzo obraźliwe — to ich wściekłość.”
Ona również argumentowała, że linia ataków sugeruje desperację jej przeciwników.
„To znak, że boją się utraty tego miejsca,” powiedziała Garriott, której duchowni potwierdzili, że pozostaje pastorem w dobrym stoi w SE Iowa Synod ELCA.
Marie Griffith, profesor religioznawstwa na Washington University w St. Louis i były dyrektor John C. Danforth Center on Religion and Politics na tej uczelni, powiedziała RNS, że widzi strategię Republikanów jako częściowo przykład zwykłej polityki partyjnej stosowanej do kandydatów będących duchownymi. Jednak charakter ataków wskazuje także na ponad stuletni podział między ewangelikami, którzy zwykle popierają Republikanów, a koalicją liberalnych liderów mainlinerów i czarnych protestantów, którzy zwykle głosują Demokratów.
Co więcej, ewangelikalni, których pastorzy nie zawsze kończą seminaryjne studia, od dawna pokazują „podejrzliwość wobec edukacji” i „wykształconej elity” — przypomniała Griffith. Ten sceptycyzm może dotyczyć postaci takich jak James, Garriott i Talarico — wszyscy zdobyli lub dążą do tytułu Master of Divinity, który to tytuł zwykle jest wymagany przez ich wyznania do ordynacji.
„W wielu konserwatywnych ewangelikalnych ławach wiernych wyobraża sobie, że Mike Johnson jest równie biegły teologicznie jak ktoś z doktoratem z Harvard Divinity School lub z innej liberalnej instytucji chrześcijańskiej,” powiedziała Griffith.
Mitchell i inni zwolennicy wyznaczyli poparcie ich przeciwników dla praw LGBTQ+, w szczególności praw osób trans i poparcie dla różnych form opieki potwierdzającej płeć, jako dowód na niewystarczającą wiarę. Jednak takie przedstawienie ukazuje kolejny podział teologiczny: w ostatnich dekadach wiele mainline’owych wyznań chrześcijańskich oddaliło się od ewangelikalnych poglądów na temat płci i seksualności, poprzez formalną ordynację osób LGBTQ+, udzielanie małżeństw jednopłciowych i potwierdzanie tożsamości LGBTQ+.
A w ostatnich cyklach wyborczych ataki na wiarę liberalnie nastawionych duchownych mogą nie przynosić efektów. Gdy ks. Raphael Warnock, kierujący Ebenezer Baptist Church w Atlancie, ubiegał się o miejsce w Senacie USA w Georgii w 2020 roku, Republikanie potępiali jego deklarację „pastora pro-choice”; ówczesny rep. Doug Collins określił to jako „kłamstwo z piekła”. Jednak sondaże pokazały, że większość katolików w stanie i nieco ponad połowa protestantów Georgii uważała, że aborcja powinna być legalna w całości lub w większości przypadków, i Warnock ostatecznie wygrał mandat w Senacie — zwycięstwo, które później było chwalone przez liderów Partii Demokratycznej jako model zdobywania większych zwycięstw na Południu.
Demokraci oczywiście również kwestionowali wiarę Republikanów. Zaledwie w zeszłym miesiącu Warnock otwarcie kwestionował chrześcijańskie przekonania Mike’a Johnsona, wyznania Southern Baptist, co doprowadziło do krótkiego spotkania na Kapitolu między posłami, podczas którego omówili swoje różne podejścia do chrześcijaństwa i Biblii.
Jednak intensywność i częstotliwość ataków Republikanów na liberalnych pastorów wiarę jest niezwykła i odzwierciedla wysiłki mające na celu podważenie wiarygodności duchownych o liberalnych skłonnościach, którzy skrytykowali administrację prezydenta Donalda Trumpa. Gdy biskup episkopalny Waszyngtonu, Mariann Budde, poprosiła Trumpa podczas kazania w Washington National Cathedral o „okazanie litości” wobec imigrantów i osób transpłciowych, odpowiedział na to wpisem w Truth Social, nazywając ją „tzw. biskupką.” Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego również lekceważył duchownych protestujących przeciwko politykom imigracyjnym prezydenta, a urzędnicy agencji kiedyś publicznie wyśmiewali uczestników demonstracji praw imigrantów prowadzonej przez liderów duchowych jako „głupich morderców”, którzy muszą „znaleźć pracę.”
Niemniej jednak kolejny duchowny ma przyciągać jeszcze więcej republikańskich ataków we wtorek, kiedy Rev. Adam Hamilton, prowadzący największy kościół United Methodist w Stanach Zjednoczonych, ma się spodziewać wygrać prawybory Demokratów w swojej kandydaturze na następnego senatora Kansas.
Wygranie wyborów w całym stanie jako Demokrata w Kansas to wyrwanie się z naporu, ale Hamilton już bije rekordy w zbieraniu funduszy, zdobył poparcie Kansas City Star w prawyborach i zwraca uwagę konserwatystów. W zeszłym miesiącu prawicowe źródło Breitbart News określiło wyznanie Hamiltona jako „radykalnie lewicowe” i krytykowało sugestię pastora, że Biblia zawiera błędy — pomysł, który, chociaż odrzucony przez wielu ewangelików, od ponad wieku został przyjęty przez wielu chrześcijan z głównego nurtu.
Według Griffith ataki podkreślają „kluczowy spór, co w gruncie rzeczy reprezentuje chrześcijaństwo.” A jeśli duchowni Demokratów i inni kandydaci nastawieni na wiarę odniosą zwycięstwo w listopadzie, powiedziała, mogłoby to destabilizować koalicję religijną, którą konserwatyści budowali przez dziesięciolecia jako blok polityczny.
„Republikanie czują, że mają duchową przewagę od tak długiego czasu, że widok kogoś takiego jak Talarico czy któregokolwiek z tych kandydatów (kandydatów) jest dość przerażający,” powiedziała Griffith.
Ale duchowa przemiana, jakiekolwiek by to nie było, być może już nadchodzi. Rev. Frederick Haynes III, wpływowy pastor baptystów w Teksasie, już wygrał prawybory Demokratów w 30. okręgu kongresowym w stanie, głęboko przypisanym do partii Demokratycznej, co czyni go bardzo prawdopodobnym, że zaprzysiężony zostanie jako członek Kongresu w przyszłym roku. Powiedział RNS, że postrzega sukces duchownych Demokratów na wyborach w tym roku jako dowód ich „historii służby społeczności” i „walki o ludzi.”
„Istnieje niemal fala uznania dla służby, która została świadczona, co skłania ludzi do podniesienia rąk i powiedzenia: ‚Chcemy, byś służył jako nasz przedstawiciel, bo służyłeś nam, nie będąc rzekomym urzędnikiem publicznym ani politykiem, lecz wykonałeś pracę służby publicznej’,” powiedział Haynes.
Adelle M. Banks przyczyniła się do niniejszego raportu.
