Powyższy wers, jak pewnie niektórzy rozpoznają, pochodzi z hymnu do Ducha Świętego, który słyszymy najczęściej w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, kiedy śpiewa się go tuż przed Ewangelią. Jest wezwaniem Ducha Świętego i prośbą, aby On nas przemienił. Zwracając się do Trzeciej Osoby Boskiej, prosimy między innymi, aby obmył to, co w nas nieświęte. Niebezpośrednio, ale zwraca to naszą uwagę na sakrament pokuty, w którym Duch Święty działa i wylewa się na nas. Spowiednicy udzielając rozgrzeszenia za popełnione grzechy, czynią to na mocy słów wypowiedzianych przez Jezusa  do apostołów: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane. (J 20,22-23) To właśnie dzięki działaniu Ducha w sakramencie pokuty pokonany zostaje grzech, a więc zostaje w nas obmyte to, co nieświęte i brudne.

       Często zapominamy o obecności Ducha Świętego podczas spowiedzi świętej. Pamiętamy o tym, że miłosierny Bóg Ojciec przebacza nam grzechy. Wiemy, że kapłan działając w imieniu Chrystusa odpuszcza lub zatrzymuje grzechy. Nie uświadamiamy sobie jednak roli Ducha Świętego. Sprowadzamy jego obecność do momentu wykonywania rachunku sumienia, który poprzedzamy modlitwą właśnie do Niego. Tymczasem On działa w nas nieustannie, a już sama decyzja o przystąpieniu do spowiedzi świętej, jest wprowadzeniem na drogę nawrócenia, możliwym dzięki Duchowi Świętemu. To On przemienia nasze grzeszne serca, pobudzając je do żalu za grzechy i nakłaniając do przyjęcia Bożej miłości w sakramencie pokuty. Kiedy przeprowadzi nas przez „etapy przygotowawcze”, następuje moment obmycia tego, co wcześniej pomógł nam zobaczyć podczas rachunku sumienia. W spowiedzi świętej mamy do czynienia z dokonanym pod działaniem Ducha Świętego procesem wyzwolenia nas z niewoli grzechu i nieprawości. Następuje odnowienie, które czyni nas nowym człowiekiem.

        Przystępując do spowiedzi świętej warto pamiętać o Osobie Ducha Świętego i współpracować z nim na każdym etapie wypełniania pięciu warunków dobrej spowiedzi. Być może zbyt często polegamy tylko na sobie, albo traktujemy spowiedź jak „odhaczenie” religijnego obowiązku. Tymczasem Sakrament Pokuty to spotkanie z Bogiem w Trójcy Świętej, a więc również z Duchem Świętym. Na obecność całej Trójcy Świętej wskazują bezpośrednio słowa, które wypowiada do nas kapłan w konfesjonale: „Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.”

Magdalena Pawełczyk